cam kırıkları
Umudun son bulduğu yerde başlar yolculuklarım.
Havaya, suya, toprağa fazla gelişin cam kırıklarıyla.
Durmaz tutamaz kendini göz pınarlarım.
Milyonlarca insan...
Ve işte en fazla Benim yalın ayaklarım
Havaya, suya, toprağa isyanım var bugün
Beynimden vurulmuş gibi bekliyorum yaşamayı
Hiçbir şey kendiliğinden değil... Verilmemiş.
Hiçbir şey benim gibi değil
Yenik ve yenilmemiş.
Havaya, suya, toprağa isyanda ne var
Güneş her gün doğmuyor mu gökyüzünde?
Yalan değil...
Yalan değil gökyüzündeki kuşların
Bir gün birdenbire yerlere çakıldığı.
Yalan değil,
Benim henüz uçamadığım.
Feleğe isyanımda da ne var
Kimi derviş olarak gelir dünyaya
Ezik; kahrolası bir talihle başbaşa
Kimi de abad olarak yaşar.
Çark da onun, çarkçı da
Ne abad olabildim
Ne de derviş.
Yalnız bana bir elveda
kaynak ahmet aksoy